tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138Fri, 08 Jan 2010 08:09:17 +0000http://goomaral.blogspot.com/idodesigner@gmail.com (Идо)Blogger25125tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-3762653353699039633Thu, 11 Jun 2009 09:42:00 +00002009-06-11T02:43:04.356-07:00<p style="font-family: georgia; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Өөрийн минь цогцсыг<br />Үргэлжид салхи нижигнэн байх<br />Өндөр уулын сүүдэр тал оршуулаарай<br /><br />Намайг тийм ч гүнд бус оршуулсан нь газар хөлдүү байсанд л болов уу. Бүгдээр намайг мартсан ч би ургаж буй өвс ногоо хийгээд усны нэгээхэн дусалд багтсан наран сарны тусгал, шувуудын жиргээнийг ч сонсож байна. Гагцхүү нэгэн гайхалтай нь намайг хөдөөлүүлсэн мянганы өмнөх явдал өнөө яагаад үргэлжилнэ вэ?<br /><br />Ургаа моддын шуугиангүйд<br />Шатсан модод шаналдаг<br /><br />Үргэлжид би бодол болж үл чадна. Намайг хөдөөлүүлсний дараа дөчин ес хоногийн туршид ойр дотныхоо бүх хүмүүсийг би шинээр нээсэн.<br /><br />Хэрэн хэсэж одлоо ч<br />Эхлэл өөрөө эцэслэл байдаг<br /><br />Шарил дээгүүр минь эргэлдэж байдаг бодолд дарагдсан бор нүд нь аль нэгнээс цочин дайжсан, алжааж ядарсан хэдий боловч бүгдийн тухай тоомжиргүй өгүүлэх нь амьдын амьдралаас аль хэдийний уйджээ.<br /><br />Зэгсний шуугих чимээ<br />Жирийн биш ээ...<br /><br />Амьсгалынх нь тоо гүйцжээ гэж хэн нэгэн хэлсэн санагдана. Гариг ертөнцийн маань амьсгал зогсоогүй атал мөхөж үрэгдэнэ гэдэг өнгөцхөн ойлголт гэдгийг хэн ч санасангүй. Орчлон наран хийгээд нэр үл мэдэгдэгч нэлмэгэр гаригийн бие биенээ түлхэж татахад нь, агших сунах болоод аль нэгэн зүгт ханарахад нь амьтны хувиар миний амьсгалын хэмжээ өөрчлөгдсөн билээ. Энэ маань доргион байсан, дохиолол байсан гэдгийг хэн ч санасангүй юм болов уу.<br /><br />Шувуу өт хорхойн дунд ч<br />Шулмын сэтгэл байдгийг<br />Амьдрал руу буцаасан<br /><br />Хэзээ болохыг нь огт санахгүй байна. Оюун санаа минь надаас өндөр настай биеийг хүлэглэн нэгэнтээ ирэхдээ огтоос гэрэл гаргадаггүйсарыг хүмүүн бид Раахад идүүлсэн гэж ярьсан билээ. Буруу бүхэн маань бусадтай хамтарч намайг боомилжээ гэж би бодсон боловч оюун санаа минь намайг дуугарахгүй байхыг аминчирхан гуйсан юм аа. Тэгээд ч би цэцгийн үндэс болсон.<br /><br />Ургах бүгд минь<br />Шодгорхон гэзэг болж<br />Унжаа удны<br />Мөчир болж<br />Мовь цэцгийн дэлбээ болж<br />Мойл жимсний яс болсон<br /><br />Тэгээд ч би сүүлчийн шулам хийгээд эрхэсийн мэргэдэд учраа өгүүлэн газар доорхи харанхуйн гэрэлт судсыг барих боллоо.</span><!--break--></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="font-family: georgia; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">1992 он.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-3762653353699039633?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2009/06/blog-post_6277.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)3tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-909680147111970234Thu, 11 Jun 2009 09:33:00 +00002009-06-11T02:34:38.920-07:00<span style="font-family: georgia;font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">:::Нэгэн зүүд:::</span><br />Хэн нэгэн өндөр шар хүн надад их уурлана. Тэр хэлэхдээ:<br />- Чи нэг жилийн дараа Ж.Болд-Эрдэнэ хэмээх хүний тухай нэгэн шүлэг бичих юм байна. Энэ шүлэг чинь маш олон хүнд гай болно. Тийм болохоор одоо чи цонхоор үсэрч үх.<br />Тэр хүн намайг зай завсаргүй цонхоор үсрэхийг ятгах бөгөөд, цаг үргэлж хаа нэгтэйгээс миний үхлийг хүлээн намайг ажиглах боллоо. Сэрсэн хойно харанхуйд харагдаж байлаа...<br />2009,04,04,04 цагийн орчим</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-909680147111970234?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2009/06/blog-post_11.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-7546364769138278836Thu, 11 Jun 2009 09:25:00 +00002009-06-11T02:34:25.189-07:00<span style="font-family: georgia;font-size:100%;" >Тэнгэрийн одод газарт нууралвуу, гэлтэй<br />Тэр өглөөний мөнгөн шүүдэрт цагаар<br />Уулс уулсууд үзүүр нийлүүлж шигтгэсэн усны охь, дарсан булгийн тархин дээр<br />Би анх чамайгаа харсан!<br />Жигүүрт богширго нойрноос салаагүй цурам цагт<br />Жил жилийн намарт ховор тохиох цалин мөнгөн өглөө<br />Дүнсгэр хевчөөс эхэлж дуугарсан хөхөөний дуу сонсогдоогүй байхад<br />Дүгрэг сарны мэлмий бие, тэнгэртээ уусаагүй байхад<br />Би анх чамайгаа харсан!<br />Өвс ногоог сэрээхгүй гэсэн шиг өлмийлж гишгээд<br />Өөрийг минь хараагүй болохоор энгэр задгайлж<br />Сайхан үсэндээ усан сондор хүйтэн булгаас зүүхэд чинь<br />Саруул өглөө дуусашгүй эхэлж, хөхөө донгодсоон!<br />Үлгэрийн дагина шиг гоо төрсөн цогцсоороо<br />Үүрийн цолмон та хоёр тэнгэр газартаа хосгүй еэ!<br />Санааны орчлонд анхны хайрыг авчирсан<br />Саруул талын тэр нэгэн үүрийг мартахын учиргүй еэ!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-7546364769138278836?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2009/06/blog-post.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-1243796220347680864Fri, 24 Oct 2008 06:10:00 +00002008-10-23T23:11:05.067-07:00Ж.БОЛД-ЭРДЭНЭ /1965-1998/ <br /><br />Лев Гумилёвтой уулзсан минь<br /><br />Тэр єдєр би байрандаа ном уншаад хэвтэж байлаа.<br />Єглєєхєн орсон борооны vнэр газраас єндийж, нээлттэй бvгдэд нэвчих гэсэн адилаар галт борын vнэртэй сvлэлдэн нэн таатай. Цонхны цаана дууч гургалдай уянгалан жиргэж, хажуугийн пивоны мухлагаас хэн нэгний хараал хэлэх сонсогдоно. Гэнэт хаалга хvчтэй дэлдэж, Батсайхан маань орж ирээд ихэд догдлонгуйгаар “Бушуухан хувцаслаарай, яг цаг хагасын дараа Лев Гумилёв гэртээ хvлээж байя гэсэн” хэмээн хэллээ. Бид хоёр тун яаран очсон сон. Намбалаг сайхан авгай хаалга тайлж, орохыг урилаа. Тохь муутай єрєєнvvд ундуй сундуй нь vзтэл нvvдлийн шинжтэй. Авгай єєрийгєє Наталья Викторовна хэмээн танилцуулаад баахан зовонгуйгаар: <br />-Бид нvvж байна. Байраа сольж байгаа юм л даа гэж тайлбарлав. Лев Николаевич утсаар ярингаа биднийг “суу” гэж дохисон бєгєєд ярилцахыг сонсохул хэн нэгэн лекц уншуулахаар урихад нь татгалзаж:<br />-Миний бие муу байна. Тэгээд ч зав муутай… хэмээгээд уучлалт гуйж байв. Дараа нь бидэнтэй мэндлээд эхнэртээ хандаж “Бас л нэг чалчигч” хэмээх нь илт цааргалсан шинжтэй бєгєєд бидэнд хандаж хэлэх ч шиг санагдсан билээ. Бид цай ууцгаалаа. <br /><br />Гав гинжтэй хvмvvсийг гайтуулан хорьж<br />Гаднаас нь бэхэлсэн бєх тvгжээтэй <br />Бараалж харласан нvхэн шоронд <br />Баривчлагдсан тэдний тарчлахыг vзвэл<br />Уул гvвээ ч хотолзон атирч <br />Ус мєрєн ч тасалдан ширгэх байлгvй <br /><br />Оросын нэрт яруу найрагч Анна Ахматовагийн бичсэн энэхvv алдарт мєрvvдийг мэдэхгvй хvн ховор биз ээ. “Ёжовын харгислалын аймшигт жилvvдэд би арван долоон сарын туршид Ленинградад шоронгийн хаалга сахиж, эргэлт оруулах дараалалд зогссон юм” гэж их яруу найрагч бичжээ. Ээжийгээ ийн эргэлтийн дараалалд зогсоосон зовлонт ганц vр нь эдvгээ бидний ємнє сууж байлаа. <br />Тvvх, газарзvйн ухааны доктор Лев Николаевич Гумилёв бол монголчуудын дунд vлэмж нэрд гарсан хvн бєгєєд харин тэр vед тєдийлєн их уншигдаагvй байсан юм. “Нева” сэтгvvлд хэвлэгдсэн “Цэцэлсэн шаштир”-ыг манай нэрт орчуулагч, vндэсний сэхээтэн Готовын Аким орчуулсныг нь ч бид тэгэхэд мэдээгvй байсан билээ. Яриа маань мєнєєх л “Нева” сэтгvvлийг тойрсон сон. <br />Удам угсаагаараа бахархъя гэхvл, ёстой л “Оросын бахархал” болсон гэр бvлд энэ хvн мэндэлжээ. Эцэг Николай Гумилёв нь удмын сэхээтэн, яруу найрагч, онолч, газар зvйч, нэртэй жуулчин байлаа. Хаант Оросын офицер хувцастай аавынх нь зураг хананд єлгєєтэй. Энэ хєргийг Наталья Викторовна бvтээжээ. Лев Николаевич манайхны нийтээр “пvvшиг” хэмээн нэрлэдэг тамхийг тасралтгvй татаж заншсан нэгэн ажээ. Тийм ч єндєр бус лагсдуу биетэй, нvдний нь зовхи унжсан, буурал эрдэмтнийг бид бахархан сонсож, ярьсныг нь тэмдэглэн суухад энэ их хvн зєвхєн монголчуудад хайртай элэгтэйдээ ч биш, гагцхvv vнэний тєлєє нугаршгvй зогсож чадсандаа л хэлмэгдсэн, ямар ч алхаар балбахад муруйгаагvй ган хадаас мэт санагдаж билээ. Цєллєг, шоронгийн хатуу хєтvv насных нь талыг авч одсон ч, энэхvv ган мэт эрийн аугаа их сэтгэлийг эмтэлж ч чадсангvй дээ гэж бодогдов. <br /><br />Yхэж нэг амарлаа гэж <br />Yнэн сэтгэлээсээ, єєд бологсод баярлана<br />Олон шоронгийн сvрд дарагдаад <br />Орхигдсон балгас шиг Ленинград дvнсийнэ <br />Аймшигт хэлмэгдлийн, дарангуйллын жилvvд… Олон сая хvн энэ жилvvдэд хэлмэгдсэн юм. Золгvй хvv эцгийнхээ, эхийнхээ ємнєєс буруутан болох ёстой байжээ. Хувьсгалын дараа эцэг нь офицеруудын хэрэг гэгчид холбогдон буудуулжээ. Зєвлєлт засаг эцгийг нь буудаад дууссангvй, хvvг нь эцгийнх нь ємнєєс хорьсон байна. <br />Дєлгєєн Дон намуухан мяралзах шєнє <br />Дvгрэг сар цонхоор манайх руу шагайв<br />Хэлтгий тоорцогтой хээнцэр залуу болчихоод <br />Хэрзийсэн сvг шиг намайг vзээд цочив<br />Євчтэй зовсон нэг эхнэр байна аа, би <br />Єнчирч ядарсан эх хvн юм шvv, би <br />Эр минь шоронд, хvv минь шоронд <br />Энэрэл буян vйлдээрэй сар минь гэлээ би <br />Тэр жилvvдэд Анна Ахматова ийн залбирч байжээ. <br />-Танай манай ард тvмэн адилхан зовлонг туулсан юм шvv. Зовлон хvнийг ойртуулж нєхєрлvvлдэг юм. Гэхдээ Монгол шиг тvvх нь хэлмэгдсэн ард тvмэн vгvй биз ээ. Тvvхийн мандал бадралын алтан vеэ хараар будчихаад, vгvйрэл, сvйрлийн жилvvдээ алтаар бvрэх санаатай тийм чиг ухаантай ард тvмэн биш дэг ээ… гээд инээмсэглэв. <br />-Цус муудах гэдэг л энэ дээ. Монголчууд дэлхийн тvvхийн ясыг тулсан ард тvмнvvдээс vлэмж гавъяатай нь юм шvv. Чингис хааны байгуулсан Монгол Улсын тvvхийг мушгин гуйвуулснаас эдvгээ хvртэлх олонхи хvмvvст буруу тєсєєллийг єгч чаджээ. Яахлаараа ингэх болсныг би ерєєсєє ойлгодоггvй юм. Ямар ч байсан манай Оросууд энэ талд онцгой их хvчин зvтгэсэн улс. Баатарлаг гvрний тvvхэнд 200 гаруй жилийн турш толбо vлдээсэн учраас…ичсэн хvн ална гэдгэрхvv л юм уу даа. Бидний онолын их эцэг маань /К.Маркс/ “Тэд явсан газар бvрээ ээрэм цєл болгож, єн vржилт нутаг, хvн суусан тосгон сууринг ч vнсэн товрог болгож байлаа” гэж ч хэлсэн. Герман, романууд яагаад монголчуудыг, Чингис хааныг бусдаас илvvгээр vзэн яддаг юм, бvv мэд дээ. Дээрх vгээр бол монголчууд ердєє л салж бутарсан 700 мянга орчим хvнтэй байсан. Чингис хаан хэрэйд, найман, татаар, мэргидийг нэгтгэсний дараа ердєє л сая гаруйхан хvн амтай байсан. Тэгэхэд Хятад 80 сая, Хорезм улс 20 сая, Дорнод Орос гэхэд л ес орчим сая хvнтэй байсан юм. Одоо бол хятадууд л нэг зvг хєдєлбєл царцаахайн нvvдэл шиг юм болж мэднэ дээ… гээд зальжингуйгаар инээмсэглэв. <br />Тэрээр ихэд ёжтой ярих бєгєєд бидний зvг инээмсэглэн нэлээдгvй сонжин харах ажээ. <br />-К.Марксын vг гэхдээ зєвхєн “Оросын дипломатын нууц” гэдэг номонд л байдаг юм шvv. Танайхан ч аль эрт ишлэл болгож аваад улсынхаа тvvхийн номонд оруулсан байна билээ. Та нар ч тvvгээр нь хvмvvжсэн улс. Надтай нийлж ийм юм яривал эсэргvv болно шvv” гээд хєхvvнээр инээв. <br />-Танай манай vзэл сурталд таардаггvй, vндэсний vзэл гэдэг нэг их том дайсан байсан юм аа. Yндэсний vзэл хэрэгтэй юм шvv. Yндэсний vзэл бол том ард тvмэнд бусдыг дарангуйлах зэвсэг, бага ард тvмэнд бусдаас хамгаалах цайз хэрэм болдог юм. Монголчуудын хувьд цайз хэрэм юу юунаас нь чухал хэрэгтэй болж байна даа… гэж их эрдэмтэн хэлсэн юм. <br />-Би орос хvн. Єєрийн ард тvмэн, тvvхэндээ ч хайртай. Гэлээ ч vнэн бол vнэн л байдаг. Ямар ч ард тvмнийг дэлхийн тvvхэнд тєр улс байгуулж явсан тvvх оролцоогоор нь, vндэсний бичиг vсэгтэй болсноор нь, хvн тєрєлхтєнд тєрvvлж єгсєн суут хvvхдvvд, бvтээл туурвилаар нь тєлєєлvvлж авч vздэг юм. Зvтгэснээрээ л болгож байна. “Игорийн хорооны тvvх”-ийг IX-X зуунд биш, чухамдаа Монголын нєлєєнд орсноос хойш XIV-XV зууны vед зохиосон юм шvv. Ганцхан баримтаар л ярихад, уг зохиолд сумны vзvvрт хор шингээж харвасан тухай бичжээ. Yvнийг зєвхєн Донын эвенк ногайчууд, монголчууд л мэддэг байсан. “Нууц товчоо”-нд энэ тухай бичсэн байдаг. Оросууд vvнийг монголчуудаас мэдсэн юм. Эртний тvvхэн уран зохиолтой ард тvмэн болох гэж энэ дээ… Москваг монголчууд хэд хэдэн удаа эзэлсэн нь vнэн ч эвдэж бусниулаагvй юм шvv. Москваг польшууд л эвдэн бусниулж байсан, бас энэ хотыг галдан шатаасан Наполеон монгол хvн байгаагvйг бvгд мэднэ. Монголчууд Герман, Литва, Шведийн довтолгооноос Оросыг хамгаалж байсан юм… хэмээн олныг ярьсан билээ. <br />Ийн ярилцсаны эцэст бидний санаа зовниж, их эрдэмтний цагаас vрсэндээ уучлалт гуйн явахыг завдвал: <br />-Та нар чинь яагаа вэ, жаахан суу л даа… гэснээр бид хоёр цаг хагас хэртэй ярилцсан билээ. Наталья Викторовна “Манай Лев та хоёрт их л сайхан зан гаргалаа даа” хэмээхvл “Энэ хоёр монгол залуу чалчигч нар биш байна. Тэр чалчигчид ихэд хэцvv байдаг юм” хэмээгээд нєхєрсгєєр инээлээ. <br />-За, залуус минь, та нар намайг байцааж дууссан ахул би одоо асууя… хэмээгээд Монголын тухай нэлээд сонирхож билээ. Монголд очих уу хэмээн биднийг асуухад: <br />-Мэдэхгvй юм. Мєрєєддєг л байсан. Намайг урьж байсангvй дээ. Академич Майскийг урьсан нь дээр байсан биз… гэж тунирхангуй хэлсэн сэн. <br />-Монголчуудтай нєхєрлєж л явсан. Ц.Дамдинсvрэнг сайн мэднэ. Эхнэртэй нь нэг газар ажиллаж байлаа. Хvн муутайхан л хvн. Харин Ринченгийн тухайд бол гайхамшигтай хvн. Тэр хvн бол зєвхєн Монголоор бус, дэлхийгээр овоглох ёстой санагддаг. Майдар гэж нэг их єлссєн дарга эрдэмтэн манайхаар дайраад л гарсан. Нэг номыг минь авч яваад сураггvй болох шив дээ… гэхчилэн ярьж билээ. Би хожим энэ тухайд нь Майдар гуайд дурссан билээ. <br />Лев Николаевичийг тэр цагаас хойш монголчууд хайрлаж хvндлэн, урьж залсан л байх. Гэвч тэрээр манайд ирээгvй л байна. Юутай ч атугай тэр цагийн Ленинградын монголчууд буюу консулын газрынхан: Бадмаанямбуу, Пунцагдаш, Энэбиш нар энэ хvнд сэтгэл гарган хандаж “Мандухай цэцэн” киног vзvvлж, сэтгэлийг нь засаж байсныг мэдэх юм. МОНЦАМЭ агентлагийн гэрэл зургийн самбарт их эрдэмтний зургийг анх удаа миний найз Ц.Батзоригийн авснаар тавьсныг vзээд баярлаж билээ. Ийн би их эрдэмтнийд єнгєрєєсєн хоёр цаг хагасыг санан, 1989 оны хаврын тэр єдрийг бахархан дурсахдаа, ярилцах зуураа єєрийн хийсэн таталбар зургийн дээр их эрдэмтний єєрийн нь бичсэн дурсгалын vгийн хамтаар уншигчиддаа єргєвэй. <br /><br />1992.5.30<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-1243796220347680864?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/10/blog-post_23.htmlnoreply@blogger.com (Bayaraa)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-1852027729875797910Fri, 24 Oct 2008 05:55:00 +00002008-10-23T23:00:26.807-07:00Цас орсон үдэш орчинд гэгээ татаад<br />Царай чинь улаа бутарч нимгэрээд <br />Үсэн дээрх цасан ширхэгүүд чинь<br />Үзтэл цасан дээр ургадаг цэцэгс шиг байна<br />Яг ийм сарны цагаан цэцэгсээр<br />Янжилхамыг чимэглээд чамтайгаа зэрэгцүүлж<br />Хэн нь чухам уянгын тэнгэр болохыг<br />Хэлэлцэж мөрий тавьсан ч алдахааргүй байна<br />1989 он<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-1852027729875797910?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/10/1989.htmlnoreply@blogger.com (Bayaraa)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-4317536050777599844Tue, 21 Oct 2008 11:46:00 +00002008-10-21T04:49:39.685-07:00Яруу найрагАмьдрал чамд би хэтэрхий хайртай байснаас<br /><br />Амьдрал чамд би хэтэрхий хайртай байснаас<br />Амсах ёстой жаргалаа цагаас эрт хүртлээ.<br />Амар амгалан нөгөө ертөнц<br />Аяар аяархан дуудаад байх боллоо.<br />Мөнх бусын тухай бүх нууцыг<br />Юунд чи нууж чадсангүй вэ?<br />Цэцэг бүгдийн үнэр ялдам дэлбээ<br />Чиний үзэсгэлэнг мартана гэж санашгүй<br />Цэн цэнгийн нартай бүлээн бороо<br />Чиний нулимсыг дахиад хэзээ ч нөхөшгүй<br />Од одны дууг сонсох дуртай байсан<br />Олон сайхан охидод чинь би дурласан<br />Орог саарал үүлэнд ч би хайртай байсан шүү.<br />Ширхэг өвсөөр чинь ишиг тэжээсэндээ жаргалтай<br />Шумуул ялаанаас чинь цусаа харамласан л нүгэлтэй<br />Эцэслэхэд минь өвс ногоо ургана, гэвч<br />Эхлээд лууль шарилж, хожим нь цэцэг л ургана шүү<br />Амар амгалам нөгөө ертөнц<br />Аяар аярхан дуудаад байх боллоо.<br />Хайрлаж дурлаж явсан бүгдээсээ<br />Хагацна гэхэд нулимс бүрхээд байна.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-4317536050777599844?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/10/blog-post_721.htmlnoreply@blogger.com (Bayaraa)1tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-686462763777496165Tue, 21 Oct 2008 11:34:00 +00002008-10-21T04:49:39.685-07:00Яруу найрагМөнх бусын тухай бүх нууцыг þунд чи нууж чадсангүй вэ?...<br /><br />Амьдрал би чамд хэтэрхий хайртай байснаас <br />Амсах ёстой жаргалаа цагаас эрт хүртлээ <br />Амар амгалан нөгөө ертенц <br />Аяар аяархан дуудаад байх боллоо. <br />Мөнх бусын тухай бух нууцыг <br />Юунд чи нууж чадсангуй вэ? <br />Цэцэг бүгдийн унэр ялдам дэлбээ <br />Чиний үзэсгэлэнг мартана гэж санашгүй. <br />Цэн цэнгийн нартай бүлээн бороо <br />Чиний нулимсыг дахиад хэзээ ч нөхөшгүй. <br />Од одны дууг сонсох дуртай байсан <br />Олон сайхан охидод би дурласан <br />Орон саарал уулэнд ч би хайртай байсан <br />Орчлон чамд би дэндүү хайртай байсан шүү. <br />Ширхэг өвсөөр чинь ишиг шиг тэжээсэнд жаргалтай <br />Шумуул ялаанд чинь цусаа харамласан нүгэлтэй <br />Эцэслэхэд дээр минь өвс ногоо л ургана <br />Эхлээд лууль шарилж, хожим нь цэцэг ургана шүү. <br />Амар амгалан нөгөө ертенц <br />Аяар аяархан дуудаад байх боллоо <br />Хайрлаж дурлаж явсан бүгдээсээ <br />Хагацна гэхээр нулимс бүрхээд байна.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-686462763777496165?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/10/blog-post_1739.htmlnoreply@blogger.com (Bayaraa)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-6921690123720685156Thu, 16 Oct 2008 07:08:00 +00002008-10-21T04:49:39.686-07:00Яруу найрагОйн төгөл, навчсын чимээ, усны хоржигноо <br /><br />Ойн төгөл, навчсын чимээ, усны хоржигноо <br />Одоо та нар хэл яриагаа миний шүлгээр хэлнэ <br />Энэ төгөлд зуунаас ч урт эр зориг, үхлийн төгсгөл <br />Уянгын том хөгжим... <br />Утас нь тасарсан цэнхэр аялгуу намирч байсансан <br />Би тэр аялгууг хөндлөө <br />Чамайг, намайг хүлээж суухдаа <br />Чанх дээрх оддоо ажихдаа <br />Гэрэлт сарны туулай сэвхийг <br />Сэрэлт харцаар ажиж чадсангүй дээ <br />Олон, олон жилийн минь уйт дурсамж <br />Одоо чинийхээ өмнө дэлгэх цомог <br />Үгийн сүлжээ бол сэтгэлийн таавар <br />Өдгөө чамтай наадах шатрын өрөг <br />Чамтай өнгөрөөсөн он жилүүд <br />Чадал бяраа үзсэн хүний жилүүд <br />Зудлаад өнгөрсөн, тэгээд үрэгдсэн <br />Чи бидний золиосууд <br />Нохойд ачаа ачаад яах вэ <br />Намд гуньж, гуниад яах вэ <br />Гэрэлт сарны дор хуцалдаж явсан <br />Гэм нь тэгээд чинийх юм уу, <br />Минийх юм уу! <br />1998.09.14<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-6921690123720685156?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/10/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (Bayaraa)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-6785890266346389773Wed, 15 Oct 2008 10:29:00 +00002008-10-21T04:49:39.687-07:00Яруу найрагWednesday 10. 15. 2008<br /><br />Яруу найрагчийн цадиг<br /><br />Шvлэгчийн зовлонг шvлэгч л ойлгоно<br />Шєнийн одод шvлэгчийг ойлгоно<br />Євсний зовлонг шvлэгч ойлгоно<br />Єдрийн од шvлэгчийг ойлгоно<br />Анир чимээгvйд бодлогширон суугаа<br />Аугаа найрагчийн vлдээсэн мєрийг<br />Зvvн жилийн дараа цэцэгс бvрхээд<br />Зулзаган хус шиг охид зvvдлэнэ<br />Усанд унасан сарны дvрсийг<br />Уусан архиндаа амилуулж боддог<br />Ялдамхан бєгєєд гэнэхэн араншин<br />Яруу найрагчаас гаралгvй яхав<br />Амьдын хорвоод аршин нэгтэйдээ<br />Араатан чоныг шvлэгч л хайрлана<br />Амьдрахын тєлєє ÿнхан болсон<br />Арчаагvй бvсгvйг шvлэгч л ойлгоно<br />Ядуугын зовлонг ядуу л ойлгоно<br />Яруу найрагчийг зовлон ойлгоно<br />Шаналхын зовлонг шvлэгч л ойлгоно<br />Шартахын зовлонг архичин л ойлгоно<br />Yзээгvй vнэнээ эрж явсаныг нь<br />Yхэл хэмээх vнэн ойлгоно оо.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-6785890266346389773?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/10/wednesday-10.htmlnoreply@blogger.com (Bayaraa)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-8622278922616988522Sat, 30 Aug 2008 08:46:00 +00002008-08-30T01:55:35.506-07:00Өндрийн саран манан дотроос сүүмийх нь<br />Чөдрийн ганц морь шиг минь үзэгдэнэ<br />Чөдрийн ганц морь шиг минь манан дунд<br />Шүүдрийн усан дусал мэт үзэгдэнэ<br />Шүүдрийн усан дусал манан дунд<br />Өндрийн сарны нулимс мэт санадагдана<br />Өндрийн саран манан дотроос сүүмийх нь<br />Өчигдөрийн харсан марал мэт үзэгдэнэ<br />Өчигдөрийн харсан марал манан дунд<br />Холын нэгэн дурдатгал адил бодогдоно<br />Холын нэгэн дурдатгал манан дунд<br />Хоосон хэмээх үнэн чанар нь танигдана<br />1991 он<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-8622278922616988522?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ургах)3tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-5005321188595158407Thu, 08 May 2008 04:20:00 +00002008-05-07T21:24:20.050-07:00Яруу найрагУйтай агаад битvvлэг анир орхиод<br />Улиасны навчис цаг бусаар гандлаа<br />Ургамал хvртэл шаралж амжилгvй хөлдөх<br />Угтаа надад хамгаас гунигтай байна<br />Хөлдөж хvрэнтсэн энэ л навчсын шаналан<br />Хөх тэнгэртээ далдуур бишрэх сvслэн<br />Эх орноо аргадсан дууны чинь энэлэн<br />Эцсийн өдөр нvгэл буяныг маань шvvг ээ!<br />Төрсөн vр нь эхдээ муухай харагддаггvй<br />Тvмнээ хуурах сэтгэл өвөрлөж болдоггvй<br />Дээрх хvн суудлаа олохгvй будилвал<br />Доорх хvн гvйдлээ олдоггvй нь эртний vг ээ!<br />Айл хvний амь нэгээ гэж сургадаг<br />Ах дvvгийн хол нь дээр гэж хэлдэг<br />Гөлгийг хvн зодож тэжээвэл ярдаг болдог<br />Гvдэс муйхраар хорвоог туулах нь амьтны явдал аа<br />Хан уулсынхаа мөнх тэргvvнд биширч явснаас<br />Ханцуйд нь шургалах харийн салхинд сvсэлж vзсэнгvй<br />Эцэг дээдсийнхээ ёс заншилд биширч явснаас<br />Эрхт тvшмэдийн суудал зэрэгт арсаж шvтсэнгvй<br />Хvний цустай манай зvстэйчvvлийн засаглалд<br />Хvнд сурталтан, хvлцэнгvй номхчуулын дунд<br />Хvрэн нvvртэй зэвхийнvvд, шорон эрvvлжvvлэхийн хараанд<br />Хvv чинь болсон азгvй найрагч амьдарлаа<br />Үлдэхээрээ vлдэх эх орон-ижий минь<br />Өвсний чинь vндэс, шувуудын чинь жиргээнд би шингэлээ<br />Үгний минь vнэн, vсний минь цагааныг<br />Өөр хэнээр ч бус, та л өөрөө шvvгээрэй<br />Эх Монгол нутаг минь ээ!<br />1992 о<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-5005321188595158407?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/05/v.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-6756233472332390408Thu, 08 May 2008 04:14:00 +00002008-05-07T21:20:41.767-07:00<p>Ирж буй цагаар гундан гунихарч<br />Эх орон минь юутай шаналантай байна вэ<br />Урины ийм цагаар сэтгэл тэнийдэг<br />Урьдын тvvх минь хааш одоо вэ<br />Зуны тэргvvн сард цас ороод л<br />Зулзаган ногоо хvртэл гандуу харагдаад л<br />Айлуудын бvрээс хvртэл хир даагаад<br />Ард нийтээр дуугаа хураагаад л<br />Ганц ангир тэнгэрт нулимс адил уймраад л<br />Гайхширал бухимдал сэтгэлд өргөс адил тороод л<br />Хумсны минь шар мах сөрсөн мэт<br />Хувь заяа чи юуны тухай мэргэлнэм бэ</p>1991.05.25<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-6756233472332390408?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/05/blog-post_07.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-8227089226840360710Tue, 06 May 2008 11:30:00 +00002008-05-06T04:42:19.725-07:00Чамайг хүлээж суухад минь<br />Чанд хүлээс бүгдийг ороолно<br />Үхлийг хүсээгүй болохоос зовж үзсэн<br />Өрлөг Боорчи шиг хэн нэгэн хүлээнэ<br />Намайг хүлээж суухад чинь<br />Нар зүв зүгээр мандаж жаргана<br />Намираа хурын шиврээ шиг<br />Намуухан, зоримогхон бичээс чамд хүрнэ<br />Түүнийг хүлээж суухад<br />Төгөлдөр гоо үзэсгэлэн санагдана<br />Өөрийн минь хувь заяа дэргэд нь үнэтэй<br />Үхэл бас амьдын он жилүүд аргадна<br />Чамайг, намайг хоёуланг нь хүлээж суухад<br />Чанх дээр гурван од зэрэгцэнэ<br />Чинийх, минийх, нөгөөх нь мөрөөдлийнх<br />/Чив чимээгүй саран жүнзэн дотроос мэндчилнэ/<br />....................................<br />Үхлийн хаалган дээр чи бидний бүтээл хүлээнэ<br />Өмч хөрөнгөө чи хэнд ч юм өвлүүлнэ<br />Хэний бүтээсэн, хэний чадсан тэр бүгдийг<br />Хэнгэрэг цохиод үнэ хаялцуулан худалдана<br />Ядуу, өлсөглөн, үхсэн хүнийг тэд өрөвдөвч<br />Ялдам, зөөлөн уянгыг нь хэзээ ч ойлгохгүй<br /> 1998.09.02<br /><br />Нийтэлсэн: Уудам.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-8227089226840360710?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/05/blog-post_06.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)1tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-6267160528118030646Tue, 06 May 2008 11:22:00 +00002008-05-07T21:06:13.703-07:00ХөрөгГариг ерөнцийн маань амьсгал зогсоогүй атал мөхөж үрэгдэнэ гэдэг өнгөцхөн ойлголтод хүмүүс илтгэсээр л амь зуух юм.<br /> Ж.Болд-Эрдэнэ<br /><br /><br />Наяад оны сүүлчээр Монголын яруу найраг шинэ эрч хүчтэй залуусыг түрлэгт автан, нам социализмын бүтээн босголт, үзэл суртлын дуунаас залхсан уншигчдад хүний дотоод сэтгэл, залуу насны ааг омог, хайр дурлалын тухай шүлгүүдээ дэлгэн барьсан бүхэл бүтэн үеийнхэн төрснийг зарласан юм. Энэ залуусын тэргүүнд уянгын яруу найрагч Ж.Болд-Эрдэнийн нэр зүй ёсоор бичигдэж байлаа. Тэрээр орчлонд цөөхөн жил амьдарна гэдгээ мэдсэн юм шиг алдар нэр, эд мөнгөний төлөөх цаг зуурын ядуухан тэмцлийг үл ойшоож, гагцхүү билиг танхай найрагчийн амьдралыг эргэлт буцалтгүй сонгосон юм. Хорвоог цэл залуугаараа орхин одтолоо үнэн ч явсан шүлгүүдээс нь Ж.Болд-Эрдэнийн яруу найрагт, чин хайртай сэтгэл, илтгэл үнэмшил хийгээд гэгээрэл, гунигийг мэдэрч болно. Нэгэн үе Ж.Болд-Эрдэнэгүй наадам наадам биш, Болд-Эрдэнэтэй нөхөрлөөгүй залуус найрагч биш шахам байсан. Тэр цаг үеийг нэхэн санах уран бүтээлч бидний дунд олон. Алдаж онож, шатаж дэвэрч, хүний амьдралын энхэл донхол дундуур бусдын л адил туулж явахдаа бичсэн түүний “үнэн шүлгүүд” орчин цагийн Монголын яруу найргийн нэгээхэн хуудас болон үлджээ.<br /><br /><br />Яруу найрагч Гун-Аажавын АЮУРЗАНА<br />“Монголын мөнгөн үеийн яруу найраг” номондоо түүний тухай ингэж дурсан өгүүлжээ.<br /><br />Нийтэлсэн: Уудам.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-6267160528118030646?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2008/05/blog-post.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-3741254007647761425Tue, 25 Sep 2007 13:58:00 +00002007-09-25T04:42:14.312-07:00<span style="line-height: 160%;"> Намуухан шөнө<br />Навчсаар бороо дусална<br />Надад уйтгар төрж<br />Нойр хулжина<br />Нисэж буй навчис сарны туяаг<br />Нимгэн нимгэнээр<br />Бие дээрээ түрхжээ<br /><br />*****<br /><br />Гадаа гудамжинд нам гvм<br />Бvгд унтжээ<br />Ганцаардсан би л шалбааг сэрээн<br />Зогсож байна<br />Гансарч, санаа алдахад минь<br />Гасалж зовлон хуваалцсан<br />Гєлєг минь чамд баярлалаа</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-3741254007647761425?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/blog-post_1142.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-2591905021054895223Tue, 25 Sep 2007 11:12:00 +00002007-09-25T04:13:23.015-07:00- Чанагш юм бүхэн улирч одно<br />Цагаан уул цэцэг хээрийн салхинд сэмэрч одно<br />Чамайг гэх хайр минь цагийн эрхэнд бүдгэрч одно<br />Чанагш юм бүхэн улирч одно... <strong>Ж.Болд-Эрдэнэ<br /><br /></strong>M. Saruul-Erdene (Indiana University) <p align="justify">Хөгжил хувьслын философи найргийн хэлээр байгаа нь энэ. Физикчид энерги шилжихийг, химичид урвал гарцаагүйг өгүүлэх нь Болд-Эрдэнэ найрагчийнхаас хол зөрөхгүй мэт. Мөнх юм гэж үгүй, үүдсэн болгон дуусна, бүтсэн бүхэн эвдэрнэ хэмээн Нагаржуна сургана. “Мөнх хөх тэнгэр” л гэнэ, озоны давхарга энэ янзаараа нимгэрээд цоороод байвал яваандаа хөх биш болох байлгүй. </p><p align="justify">Чанагш юм бүхэн улирч одох нь хүний хэлэнд ч мөн хамаатай. Амьд организм болгон байнга хувьсан өөрчлөгдөж байдгийн адил хэл бас ямагт хөдөлгөөнд оршиж, үргэлж өөрчлөгдөж байдаг юм. Үргэлж хэрэглэж яваа бид харин үүнийг тэр болгон анзаараад байхгүй. Өглөө босоод тольдоход царай тань өчигдрийнхтэйгээ л адил харагддаг биз дээ. Өдөр болгоны царай адил атлаа арван жилийн өмнө хойнох ов ондоо байдагтай адил хэл алгуур боловч байнга хувьссаар байдаг. Хүний царайны арван жилийн хувьсал хэлэнд бол хэдэн зуун жилийнхтэй дүйнэ. </p><p align="justify">Хэлний хамгийн хөдөлгөөнтэй, эмзэг хэсэг бол үгийн сан. Ажигч нэг нь хэдэн жилийн өмнөхөөс өөр үг хэллэг хэрэглэдэг болсныг, бас зарим нэг үг хэллэг мартагдсаныг хэлж чадна. Ялангуяа этгээд үг хэллэг бол хувцасны моод шиг байнга солигдож байдаг. Ээс залуу, лайтай, шуналын микроб гэх мэт этгээд үгс бараг мартагджээ. “Бохь гашилах” гэдэг хэллэгийг одоогийн залуус бараг л ойлгохгүй болов уу? Сүү гашлахаас бохь гашилна гэж байх гэж үү? Байсан л юм даа. Бохийг чинь долоо хоног тасралтгүй зажлахаар сүүлдээ гашилчихдаг юм. </p><p align="justify">Үг ч яах вэ, мартагдаад бас шинээр бий болоод байдаг юм байж. Тэгвэл бохийг гашилтал нь зажилдаг байсан тэр үед а авиа илүү хойгуур хэлэгддэг ч юм уу, ирээдүй цагийг –жээ нөхцөлөөр илэрхийлдэг байсан биш болохоор авиазүй, хэлзүй хоёр ердөө өөрчлөгддөггүй юм биш үү? Мөнхийн юм байхгүй гэдэг философи үнэндээ хэлний бүх давхаргад хамаатай.</p><p align="justify">Монголын Нууц Товчоон дахь баримтаар жишээлэн хэлний хувьслын ерөнхий зургийг гаргахыг оролдъё.</p><p align="justify"><strong>1. Авиа аажуухан хувьсана</strong></p><p align="justify">Нууц товчооны 74-р зүйлд Хөэлүн экийн көүд ... “жасагтан сэчэд болба” хэмээж. Өөрөөр хэлбэл хэдэн зуун жилийн өмнө Монголчууд ийн ярьдаг байж. Монгол хэлний эгшгээр хэлсэн олон үг өмнөө хөндийн Х авиатай байснаар Өүлүн эхийн нэр Хөэлүн байв. “Эх” нь “эк”, “хөвүүд” нь “көүд” байснаас харахад тэр үеийн “к” авиа зөөлөрч одоо “х “ болсон байна. Баруун Монголд одоо ч зөөлрөөгүй, хэвээр байгааг та мэднэ. “Жасагтан” нь “засагтан”, “сэчэд” нь “сэцэд” болсон хувьсал сонирхолтой. Халхын аялгуунд “ж” авиа “ж – з”, “ч” авиа “ч - ц” болон салаалж хөгжсөн бол Өвөр Монголд хэвээрээ буй. Буриадад бол “ч” нь “ц” болоод зогссонгүй, цаашид “с” болсон бөгөөд жинхэнэ “с” нь харин хөндий “х” болчихсон байгаа. </p><p align="justify"><strong>2. Хэлзүй вирустаж хувьсана.</strong></p><p align="justify">Энэхүү өгүүллийг эхлэхэд иш татсан шүлэг цаашид үргэлжлэхдээ</p><p align="justify">Нарыг зүглэсэн усны модон хорхойг<br />Навчилж өөрчлөгдөхөд хүмүүс ой шугуй хэмээнэ... гэдэг. Алтай язгуурын хэлнүүдийн үгзүйг судалсан зарим судлаач Монгол, Түрэг, Манж хэлнүүд дэх тийн ялгалын нөхцөлүүдийг эрт цагт бүгд бие даасан үгс байсан гэж дүгнэдэг. Монгол хэлэнд хамгийн сүүлд үүссэн чиглэхийн тийн ялгалын руу/ рүү, луу/лүү нөхцөл л гэхэд “уруу” гэсэн үгнээс гаралтай нь энэ онолыг батлах энгийн жишээ. Тэгэхээр мөнөөх найргийг хэл шинжлэлд буулгавал </p><p align="justify">Угтаа бие даасан үгсийг<br />Утгаа алдан өөрчлөгдөхөд хүмүүс нөхцөл дагавар хэмээнэ гэж болох юм.</p><p align="justify">Ер нь хэлзүйг “вирустаж” хувьсдаг гэж хэлж болно. Англи хэлний эртний баримтуудыг үзвэл fox (үнэг) – ийн олон тоо нь foxas, харин tunge (tongue буюу хэл) – гийн олон тоо нь tungan, waeter (water буюу ус) бол ганц, олон тоот хэлбэр нь адил, boc (book буюу ном) –ын олон тоо нь bec байжээ. Гэтэл олон тоо үүсгэх –s залгавар хэлэнд вирус мэт тархаснаар өнөөгийн англи хэлэнд зөвхөн foxes төдийгүй tongues, waters, books (эртний хэлбэрээ хадгалсан бол book – ийн олон тоо нь beek байх ёстой) гэх мэт хэлбэрүүд бий болсон байна. Ингэж нэг хэлбэр нь дийлэхэд нөгөө нь дийлдэж үгүй болно. Монгол хэлний өгөхийн тийн ялгалын –д, -т нөхцөл вирус мэт тарж, оршихын тийн ялгалын –аа (танаа, хотноо гэх мэт үгийн) нөхцөлийг хэрэгцээнээс зайлуулж байна. –тай бас –лугаа - г түлхчихжээ.</p><p align="justify">Монголын Нууц Товчооны 17-р зүйлд “Алан гоа эрэ үгэүй бөэд гурбан көүд төрэүлби” гэж гардаг. Өдгөөчилбөл “Алан гоо нөхөргүй атлаа гурван хөвүүн төрүүлэв” болно. Хэрхэн төрүүлснийг нь сонирхохоо болиод хэлзүй нь яаж өөрчлөгдсөнийг ажиглая. Үгүй гэдэг үг үгэүй гэсэн хэлбэртэй байгаа нь хүйсээр зохицож байгаа хэрэг. Алун гоогийн тухайд хэрэглэсэн учраас эм хүйсийн ганц тоот хэлбэрийг сонгож. 195-р зүйлд “би .. дэү нэр үгэү” гэж гардаг нь эр хүйсийн ганц тоо, 51-р зүйлд “Хадаан, Төдөэн хояр ураг үгэүн бүлээ” хэмээдэг нь даруй олон тоот хэлбэр мөн. Үүнээс гадна өнгөрсөн цагт “төрэүлби” буюу -би нөхцөлийг хэрэглэсэн нь эм хүйсийн ганц тоо, эр хүйсэнд бол “Добун мэргэн үгэү болба” хэмээн –ба нөхцөл хэрэглэдэг байжээ. Өөрөөр хэлбэл Монгол хэл өнөөгийн орос хэл шиг үйл үг нь (читал, читала, читали) тоо, хүйсээр зохицдог байж. Түүгээр ч барахгүй “гурбан көүд” хэмээн тодотгуулагч нь олон бол тодотгогч нь бас олон тоонд байдаг байсан нь одоогийн англи хэлнээ three books хэмээдэгтэй яг адил байжээ. </p><p align="justify"><strong>3. Андуураад байвал хувьсаад байна</strong></p><p align="justify">Монголд их олон спорт дотоодын зохион байгуулалтад орж, бүлгэм үүсгэн, тэрхүү бүлгэмийн багууд хоорондоо өрсөлдөн аваргаа тодруулах болсон билээ. Ийм бүлгэмийг юу гэдгийг та мэдэх үү? Гадаадын спортыг сонирхогч хэн бүр “лига” буюу league гэсэн үг гэж мэднэ. Ингээд манайхан ч өөрийн лигатай болов. Лига гэдгийг монголчууд харин лийг хэмээн дууна. Лигийн аварга, лигийн шилдэг тоглогч гэх мэт үгс хэн бүхний чихэнд дасал болж эхэллээ. Гэтэл нэг удаа хамт ажилладаг багш маань надаас “Волейболын лий юу болж байна?” хэмээн асууж байна. Лийгийн гэдэг үгийг дүүгийн, хүүгийн гэх мэт үгстэй адилтган бодож, үндсийг нь ялган авахдаа лий гэж боджээ. Үүнээс хойш ялангуяа Монгол эмэгтэйчүүдийн ихэнх нь лийгийн тэмцээнийг лий гээчийн тэмцээн гэж ойлгож явдгийг анзаарч билээ. </p><p align="justify">Лий гэж шинэ үг Монгол хэлэнд бараг үүсэхгүй байх л даа, гэхдээ хэлний түүхэнд яг ингэж буруу задалснаас болж шинэ үг хэллэг үүссэн түүх түгээмэл. Англи хэлний nickname – хочилсон нэр гэсэн үгийг одоо бүгд nick + name хэмээн задлан ойлгох бөгөөд үүнээс үндэслэн nick буюу “хоч” гэсэн үг бий болгожээ. Гэтэл энэ үг нь эртний англи хэлэнд ekename байсан агаад eke нь “бас”, “мөн” гэсэн утгатай үг байв. “Бас нэгэн нэр” нь хоч байсан хэрэг. Англи хэлний дүрэм ёсоор энэ үг эгшгээр эхэлсэн тул an ekename гэж ялгац гишүүнтэй хэрэглэгдсээр яваандаа an ялгацын n гийгүүлэгч арынхаа үгний эхлэл мэт болж, a nickname болсон байна. Андуураад байна, андуураад байна... </p><p align="justify"><strong>4. Үгийн утга шилжиж хувьсана</strong></p><p align="justify">Өэлүн үжин Есүхэйд булаагдаад явж байхдаа эр нөхөр Чилэдүдээ ихэд санаа зовон</p><p align="justify">Ах минү Чилэдү<br />Хий өөд хөхлөөн хийсэгсээр<br />Хээр газар хээлээн өлсөгсөөр бүлээ ... (Монголын Нууц Товчоо, 56-р зүйл) хэмээн гашуудан өгүүлдэг.</p><p align="justify">Эр нөхрөө ах гэж хэлснээс гадна хий гэсэн үг одоогийн “салхи”, хөхөл нь “гэзэг”, хээл нь “гэдэс” гэсэн утгаар тус тус орсон байна. Хий, хээл хоёр одоо ямар утгатай болсныг та мэднэ. Үгийн утга ингэж шилжин хувьсдаг аж. Тонилох гэхээр одоо бол “талийх”, “үгүй болох” гэсэн утга л толгойд бууна. “Тарпо чэнпо” буюу “Ихэд тонилгогч” гэсэн судрын нэрийг хараад зарим нэг нь хараалын ном байна гэж бодож мэдэх. Энэ судрын англи орчуулга нь “Great Liberation” бөгөөд ийн орчуулахын учир нь “тонилгох” гэдэг нь угтаа сансрын хүлээснээс ангижруулах буюу “чөлөөлөх” гэсэн утгатай үг юм. </p><p align="justify">Энэ ертөнцийн бүхий л юм үзэгдэл, түүний дотор хэл ийнхүү байнга хувьсан өөрчлөгдөж байдаг ажээ. </p>Алган дээрээс минь элс гоожих шиг<br />Алгуурхан өдөр хоног улирч байна<br />Аниргүйн дунд хад чулуу элэгдэж<br />Аяархнаар гол ус эргээ долоож байна ... (Очирбатын Дашбалбар)<br /><br />dayarmongol.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-2591905021054895223?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/blog-post_1942.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-222403219728115735Tue, 25 Sep 2007 11:06:00 +00002007-09-25T04:08:09.032-07:00<span class="content">“Уйт намрын ханшийг даган шувуу бидэн<br /> Умар, єрнє зvг салан одовч<br /> Удаахь жилийн эсэргэн урийн цагаар<br /> Ус нутаг минь чамдаа эргэн эргэн ирнээ”…<br /><br />Мон­голын мєнгєн vеийн яруу найргийн сод тєлєєлєгч, на­муун уянгын гунигт дуучин Жамъянгийн Болд-Эрдэнийн ийм шvлгийн мєрvvд сэтгэлд vлджээ. Гучин гуравхан на­сандаа ертєнцийн мєнх бусыг vзvvлсэн билгvvн найрагчийн “Нэг ангийнхан” шvлэгт ан­гийн анд Цахиур Тємєр овогт С.Баасанжав аялгуу зо­хиос­ныг найз нар нь цуглах бvртээ сvлд дуу болгон дуулдаг болж.<br />“Нэгэн ангийн хvvхдvvд бид нар<br />Дєчин нэгvvлээ байлаа<br />Нэгэн нуурын шувууд шиг<br />Дэгэн дэрвэж явлаа<br />Vvрийн гэгээтэй уралдаад<br />Єргєє танхимдаа цугладаг байлаа<br />Багшийн заасан эрдмээр<br />Балчир ухаанаа гийгvvлдэг байлаа<br />Бvл халуун амиараа<br />Эргээд бид нар цугларна даа<br />Бvлээн гараа атгалцаад<br />Инээж баясаад уулзал­данаа”<br />Гэнэн цагаахан сэт­гэлийн дууллаар жигvvрлэсэн охид, хєвгvvдээс 25 жилийн хойно 25 нь л ирэх юм гэж хэн санах билээ дээ. Сvх жанжны тал­бай дээр уулзаж буй эд­гээр “сурагчид” бол Налайх дvvр­гийн Алтан гадас одонт 10 жилийн нэгдvгээр сур­гуулийг 1982 онд дvvргэсэн Ж.Сэвжээ багштай 10б ан­гийнхан. Ан­гийн дарга Д.Єлзийтогтох ирсэн хvvхэд бvхний хvзvvнд єнгєрєгч зууны наяад оны сурагчдын бэлгэдэл гал улаан бvчийг хvндэт­гэлтэй­гээр зvvж єгє­хийн зэрэгцээ улаахан цэцэг гардуулах ажээ. Олон жил ингэж уул­заагvй тэдний харц, царай тєрхєд гайхсан, баярласан, гуниглангуй олон єнгє аяс тодорно. Зарим нь тэв­рэл­дээд vнсэлдэнэ, зарим нь бишvvрхсэн янзтай биесээ ажиглан зогсоно. Эдний ан­гиас багш, эмч, эдийн засагч, уурхайчин, цэргийн дарга, эмийн санч, мотор ороогч, СЄХ-ны дарга гээд янз бvрийн ажил, мэргэжилтнvvд тєрєн гарчээ. Тэдний ярианаас анзаарахад 14 хєвгvvн нь спортын зэрэг цолтой ийм спортлог анги Налайхад нэг хэсэгтээ байгаагvй юм байх. Бас vймvvлдгээрээ сур­гуу­льдаа номер нэг гээд бод доо. Ж.Болд-Эрдэнэ зургаан нас­тай сургуульд орсон боло­хоор ангийнхнаасаа хоёр ч на­саар дvv, “Боожгой” хочтой хvv байж. Наймдугаар ангид байхдаа улсын баатруудын хєргийг зурж vзэсгэлэн гар­гасан нь уран зураач болох гараа нь байсан юм билээ гэж тvvнийг ангийнхан нь дурсч байна. Ангийн бас нэг алдар­тан нь Мон­­гол Улсын гавьяат та­мирчин, улсын гарьд том П.Сvхбат юм. Унасан ч, дав­сан ч инээж л явдаг тvмний хайртай бєх маань эдvгээ АНУ-ын Денвер хотноо амь­дарч буй юм би­лээ. Уулзалтад ирж ам­жаа­гvйдээ хvлцэл єчиж, утсаар ярьж байна, мань эр. Саяхан зээгийн зулай vнэрлэж євєє болжээ. Ангийн эвлэлийн vvрийн дар­га нь Жаарга хэ­мээх С.Гэрэл, аж ахуйн са­лааны даргаар Ч.Билэгт нар ажиллаж байсан аж. Анхны хайрын болзоонд догдлон хєтлєлцєж явсан гэнэхэн хосуудаас Я.Бадрах, Ж.Бат­цэнд хоёр, Т.Алтан­гадас, Д.Єлзийтогтох нар л тоонот гэрт толгой холбож, айлын голомт бадраажээ. Я.Бадрах нь Онцгой байдлын ерєнхий газрын гадаад харил­цааны хэлтсийн дарга, тэр­гvvн ах­мад болжээ. Хєвгvvдээ би­еийн тамирын талбайд єнжиж байна гэж охид нь багшдаа алтан хошуу єргєхєд нєгєє­дvvл нь ч бас охи­дынхоо дээс тоглохыг нуу­цаар тагнаж ил­чилж байснаа яриад инээлдэх эд нар яг л хvvхдээрээ. “Гэ­гээ­рэл” тє­вийн захирал, ар­дын боловс­ролын тэргvvний ажилтан Гэрэл, ангийнхан нь Баяртай гэх Тунгалаг гээд сайн багш нар эндээс тєрж. Мєнєєхєн ам тvргэнтэй Баяр­тай “Би ангийнхаа согоо нь байсан. Худлаа гэвэл намайг манай ангийн хєвгvvд тормолзсон алаг нvдтэй, сор­молзсон урт сормуустай гээд магтдаг байсан юм чинь” гэж тэ­рvv­хэндээ гайхуулахад эрчvvд тийм шvv гэж хvлээн зєв­шєєрч байна. “Алдар” ний­гэм­­лэгийн тамирчин Мєнхбат тавдугаар ангид байхдаа На­л­айхад байсан Зєвлєлтийн цэргийн ангийн танкнууд гv­вээ даван гарч ирэхийг ан­гийнхаа цонхоор хараад “Хя­тадын танк ороод ирлээ” гэж хашгираад багш, сурагчдыг тvргэн авахуулсан удаатай. Бас нэгэнтээ, ангийнхан нь Чээгий гэж дуудах Чи­мэд­цэрэн тємєр зам дээр мод тавьж, олон улсын суудлын галт тэрэг саатуулсан “хэр­гээр” тухайн vедээ аав, ээжээ 10 мянган тєгрєгєєр тор­гуулсан зэмтэй. Энэ нь са­наатай “хорлон сvйтгэх ажил­лагаа” ч биш ердєє л уулнаас тvлээний мод ойртуулж яваад галт тэрэг ирэнгvvт зам дээр орхиод гvйчихсэн хvvхдийн л гэнэн явдал аж. “Хэлмэгдсэн омгийнхон” гэдэг киног наяад оны хvvхдvvд их vзнэ. Тэр киноны Чингачукаар єєрийгєє овоглосон Ганбаагаа охид нь их цаашлуулж байна. Мань эр охидоо vнсэх хообийтой бай­сан нь єнєєдєр “эхнэрт чинь хэлнээ, чамайг” гэсэн даажиг­налын бай болсон гэлтэй. Инээд хєєр ийн vргэлжлэхийн зэрэгцээ бахархмаар ч юм шиг, гунигтай ч юм шиг дур­самж бас хєвєрсєєр. Арав тєгссєн 41-ээс таван ч хvн ангийнхныхаа ир­цийг бvр­дvvлэхээргvй холын хол од­жээ. 1990 онд Налай­хын уурхайд болсон томоо­хон ослыг монгол тv­мэн мар­таагvй байгаа. 29 хvний алтан амийг авч одсон энэ эм­гэнэлт явдлын vеэр Налай­хын аврах ангид ажил­лаж байсан эдний ангийн хvv Г.Алтангэрэл хоёр ч хvний амь авраад єєрєє бурхны оронд одсон байна. Ийм сvvн сэтгэлтний ард vлдэгсэд нь, амьдын хорвоод бахархан дурсахаас ч аргагvй юм. Та­лийгаачийн ээж Цэндсvрэн гуай автобус баазын жолооч байсан учир хvvгийнхээ ан­гийнхныг амралтын єд­рvv­дээр салхилуулж зугаа­луул­даг байсныг ч нєхєд нь хэр­хэн мартах билээ. Ирээ­дvйн улсын гарьд найздаа “ну­хуулж” бэлтгэлийг нь хан­гадаг байсан З.Кавал гэж шавилхан биетэй уурхайчин эр байна. Чєлєєт бєхийн 57 кг-ийн жинд уурхайн хоёр гурван ч удаа­гийн аварга болж байсан тэр­бээр “Манай Сvхээ улсдаа битгий хэл тив, дэлхий, олим­под алдартай бєх дєє” гэж бяцхан хєєрєлхєєд авав. П.Сvхбат аравдугаар ангид байхдаа єсвєрийн бєхчvv­дийн барилдаанд євдєг шо­роо­долгvй хорин хэд даван “тулгат” цол авч ангийн­хан­тайгаа баяраа хуваалцаж явж. “Сvхээтэйгээ арван жил нэг ангид сурч, арван жил нэг гудмаар алхаж явлаа даа” гэж хvvхэд насны галт тэрэгний тийз мєрєєдєх хижээл хоёр андыг нь Т.Батчулуун, Б.Баяр­­­­сайхан гэнэ. Риза гэж казах охин байсан эдvгээ АНУ-д амьдарч байгаа. Мон­голд маш ховор мэргэжилтэй нэгэн ч эдний ангид бий. Т.Алтангадас Киргизийн Фрун­зе хотын Нисэх хvчний дунд сургуулийн онгоцны хар хайрцагны мэргэжилтнээр тєгсчээ. Биеийн тамирын дээд сургууль тєгсєєд 29 дvгээр тусгай сургуульд баг­шилсан Баатарсvрэн, хvнс­ний технологич болоод Бага­нуур хотод анхны илгээлт аван очиж талхчнаар ажил­ласан Цэцгээ гээд ийм л эгэл жирийн иргэдээс эх орон минь эхэлдэг биз ээ. Ангийнх­ныхаа гэрэл зургийг тайлбар­лах П.Энхтуяа, яруу найрагч­тай Ленинградад хамт сурч байсан Є.Энх-Амгалан нарын хєтєлсєн жимээр тэртээх наян хоёр оны 10б ангийнхан­тай уулзахад амьдралын жа­маар хэдийнэ аав ээж, эмээ євєє болсон ч нэг нэгэндээ vргэлж хvvхдээрээ санагдах гэгээн дурсамж нь гэрэлтсээр байсан билээ.</span><br /><br /><span class="title">Daily News:</span><a href="http://www.dailynews.mn/modules.php?name=About&amp;new_topic=115">Л.Батцэнгэл</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-222403219728115735?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/v-vv.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-8235780938849949972Tue, 25 Sep 2007 11:03:00 +00002007-09-25T04:04:09.783-07:00<span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Өөрөөс минь юм бүхэн холдож байна </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Өчигдрийн жаргал өнөө алдаа бодогдож </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Өвгөн ууланд нялх цэцэгс ургаж байвч </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Өөрөөс минь юм бүхэн холдож байна </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Гэгээн өдрийн наран хүртэл бүдгэрч байна </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Гэнэн насны найз нөхөд минь холдож байна </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Олон, олон бодол минь сульдаж байна </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Охидын инээд зээрийн янзага шиг үргэж байна </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Надаас юм бүхэн холдож байна </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Намрын тогоруудын гунигт дуу сэтгэлд хоногшоод </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Гундаж гунихарсан тавилан бүр ойртоод </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Гучин нас гэдэг холын хол санагдаад байна </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Аанай л дотны бүгддээ хоргодлоо гэвч </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Амьдрал миний тавилангаар дэнчин тавиад </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Алсын алсад сэм сэмхэн үдэж байгаа нь </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">Аймшиг бус учирлал мэт санагдаж байна аа </span><br /><span style="font-family: arial; font-size: 130%; color: rgb(0, 0, 0);">1992.10.16</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-8235780938849949972?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/1992.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-8716447596810470469Tue, 25 Sep 2007 10:56:00 +00002007-09-25T03:57:28.966-07:00<span style="line-height: 160%;"> Би уйтгар гунигаа<br />Янжуур болгон ороож<br />Гонсгор сэтгэлээрээ асаана<br />Дараа нь гашуун уруул минь шуналтай сорно<br />Пандора хайрцаг хөмрөн унахад<br />Бүх зовлон ба гансарсан сэтгэл минь асгарлаа<br />Хөх өнгө тэнгэрийн элч болон<br />Хязгааргүй огторгуйн хаяа руу ниснэ<br />Бүх л шаналал холдон одсон мэт<br />Надад санагдлаа<br />Гэвч сааралтсан уушиг<br />Чөлөөтэй амьсгалж чадсангүй<br />Энэ зовлон зуун настай модны үндэс шиг<br />Хүчилтөрөгчийн уутны амыг баглана<br /><br />Гэсэн ч<br />Пандора хайрцагнаас<br />Бяцхан дэлбээ<br />Чимээгүй соёолоход<br />Өмөнтэй уушигны өвдөлт<br />Түрхэн зуур намдана<br />Нэг л өдөр<br />Түүний ногоорон дэлгэрэхийг<br />Магадгүй би хүлээнэ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-8716447596810470469?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/blog-post_2280.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-5349582137366799038Tue, 25 Sep 2007 10:47:00 +00002007-09-25T03:48:25.665-07:00<span style="line-height: 160%;"> Баяртай гэж би яахин хэлж чадна<br />Би хэзээ ч, бүр хэзээ ч хэлэхгүй<br />Элгэн хайртай бүхнээсээ саллаа гэвч<br />Энэ үггүйгээр л би явна<br /><br />Намрын тал шаргал өвсөөр халиурч<br />Навч цэцэг гандан гундан унасаар<br />Эргэцүүлэн бодох бодлоос минь хурднаар<br />Эргэж ирэхгүйгээр аяархан буцаж байна<br /><br />Үүргэлсэн юм шиг бүхий орчин дүнсгэр<br />Үдшийн гэгээ ч цаанаа л нэг нуумгай<br />Уйлж явааг минь бусдаас нуух гэв үү<br />Усан бороо л хаа нэг дусагнах юм даа<br /><br />Монголын намар...Үгээрч хэлэмгүй<br />Морьдын явдал ч зөөлөрч гишгэнэ<br />Үлгэрийн төгсгөл шиг жаргалтайн дэлгэр байхад<br />Үдэш болтол би юуг хүлээн санааширна...<br /><br />Баяртай гэж би яахин хэлж чадна<br />Би хэзээ ч, бүр хэзээ ч хэлэхгүй<br />Элгэн хайртай бүхнээсээ саллаа гэвч<br />Энэ үггүйгээр л би явна<br />- 1987 -</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-5349582137366799038?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/blog-post_2606.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-2912009828123805318Tue, 25 Sep 2007 10:46:00 +00002007-09-25T03:46:52.404-07:00<span style="line-height: 160%;"> Одож буй үрэгдэж буй юм бүхэн учиртай<br />Олон олон жилийн хойно эргэж ирэх гэж<br />Огт өөр дүрсээр дамжин дамжсаар<br />Одоогийн энэ төрхөндөө эргэж төрдөг юм<br />Одож буй үрэгдэж буй юм бүхэн учиртай<br /><br />Жирийн бус учрал гэж орчлонд байдаггүй<br />Жил сар амьдрал туршаа танилгүй өнгөрөвч<br />Өвс ногоо болон зэрэгцэж ургахын цагтаа<br />Өвлийн цасан дор бие биесээ дэрлэдэг юм<br />Жирийн бус учрал гэж орчлонд байдаггүй<br /><br />Сар одод мянга мянган жил ажигладаг юм<br />Сац тэнд цацардаггүй гэгээ, харагддагүй одод байдаг<br />Хөшөө чулуу, ургаа модод, хүмүүн явдал аль аль нь<br />Хөх тэнгэрийн дор өөрө өөрийн хугацаатай байдаг<br />Сар одод мянга мянган жил ажигладаг юм<br /><br />Нэгэн үүрний шоргоолж хүртэл өөрсдийн гарагтай байдаг<br />Нэлмэгэр хөх хөвчийг тэдэнд өвс ногоо орлодог<br />Оройд нь хүрч чадсан хар ногоон халгай<br />Орчлонгийн оргил болж тэдэнд санагддаг<br />Нэгэн үүрний шоргоолж хүртэл өөрсдийн гарагтай байдаг<br /><br />Уулын шоргоолж, модны шоргоолж харь гарагийнхан нь байдаг<br />Учрал тэдний хувьд бас л сураг таавар байдаг<br />Давтамжийн түм түмэн хувирал хумхын тоосноос<br />Далай их дэлхий хүртэл хэн нэгний хэвлий юм шүү<br />Одож буй үрэгдэж буй юм бүхэн учиртай (1989)<br /><!--"<--> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-2912009828123805318?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/blog-post_7278.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-2888085799678386996Tue, 25 Sep 2007 10:44:00 +00002007-09-25T03:45:10.157-07:00<span style="line-height: 160%;"> Хорвоод би яах гэж ирлээ дээ<br />Хоосорсон тєгєлд минь ямар шувууд сууж<br />Шидэт лимбээр хэн тэднийг бvжиглvvлж<br />Сэтгэл зvрхэнд минь хэн тахил єргєх юм<br />Омогт эзлэгдсэн миний арчаагvй эдлэнд<br />Орой vдшээр хаа нэгхэн хvмvvс ирэхдээ<br />Хамгийн сvvлчийн, бvр єєртєє зохиосон vнэнээр<br />Хар цайнд бvр шавхаж хийсэн халбагахан чихрээр<br />Энгvй их хvндэтгэл болгон надад ёсорхоод<br />Эцэс тєгсгєлгvйд аяархан уусан одно<br />Энд би яах гэж ирлээ дээ<br />Итгэлийн зулаа жаахан хєдєлгєвєл бєхєєчих гээд<br />Эзгvйрсэн тєгєлдєє ганц биеэр тарчлах<br />Эрлэгийн зарлигаар юунд намайг шийитгэв ээ<br />Энд би яах гэж ирлээ дээ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-2888085799678386996?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/blog-post_25.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-3258440134175561449Tue, 25 Sep 2007 10:43:00 +00002007-09-25T03:44:14.604-07:00<span style="line-height: 160%;"> Чинагш юм бүхэн улирч одно<br />Цавцайх үүлс морин харгуйгаар зуларч одно<br />Цагаан уул цэцэг хээрийн салхинд сэмэрч одно<br />Чинагш юм бүхэн улирч одно<br /><br />Нарыг зүглэсэн түм түмэн усны модон хорхой<br />Навчилж өөрчлөгдөхөд хүмүүс ой шугуй гэж нэрлэнэ<br />Намрын царманд зогсох марал бугын нүдэнд<br />Магадгүй ямархан гунигаар нулимс цийлэлзэнэ<br /><br />Ирэх өдөр хоногууд өнгөрч одно<br />Ижий минь талын хаяа руу алсарч одно<br />Эцэг минь зоримогхон шийдээд хальж одно<br />Ирэх өдөр хоногууд өнгөрч одно<br /><br />Ээжийн загсаасан өрөм шиг шаргал саран<br />Энгэр тойрмын хоромсогтой сум шиг хэдэн зэгсэнд хононо<br />Эргийн хайргаа зөөлөн зөөлөн илбэж<br />Эртний домгоо Хэрлэн мөрөн минь шивнэнэ<br /><br />Чинагш юм бүхэн улирч одно<br />Цасан ширхэгэүүд одны гялгараас чимхэж одно<br />Чамайг гэсэн хайр минь цагийн эрхээр бүдгэрч одно<br />Чинагш юм бүхэн улирч одно</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-3258440134175561449?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/blog-post.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)1tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-3868256391892762405Mon, 24 Sep 2007 12:50:00 +00002007-09-24T05:51:05.721-07:00<span id="postmessage_32955"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 12px; line-height: normal;"><span style="color: indigo;">Amidral chamd bi xeterxii xairtai baisnaas<br />Amsax estoi jargalaa tsagaas ert xvrtlee.<br />Amar amgalan nuguu ertunts<br />Ayaar ayaarxan duudaad baix bolloo.<br />Munx busiin tuxai bvx nuutsiig<br />Yund chi nuuj chadsangui we?<br />Tsetseg bvgdiin vner yaldam delbee<br />Chinii vezsgeleng martan gej sanashgui<br />Tsen tsengiin nartia bvleen boroo<br />Chinii nulimsiig daxiad xezee ch nuxushgui<br />Od odnii duug sonsox durtai baisan<br />Olon saixan oxidod chini bi durlasan<br />Orog saaral vvlend ch bi xairtai baisan shvv.<br />Sirxeg uwsuur cini ishig tejeesendee jargaltai<br />Shumuul yalaanaas chin tsusaa xaramlasan l nvgeltei<br />Etseslexed mini uws nogoo urgana, gewch<br />Exleed luuli sharalj, xojim n tsetseg l urgana shvv<br /><br />Amar amgalam nuguu ertunts<br />Ayaar ayarxan duudaad baix bolloo.<br />Xairlaj durlaj yawsan buvgdeesee<br />Xagatsna gexed nulims bvrxeed baina.</span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-3868256391892762405?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/amidral-chamd-bi-xeterxii-xairtai.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0tag:blogger.com,1999:blog-1496676790069111138.post-6577148051805783567Mon, 24 Sep 2007 12:04:00 +00002007-09-24T05:05:50.238-07:00TEST TEST design deer ni ajilnaa<br />boloogvi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1496676790069111138-6577148051805783567?l=goomaral.blogspot.com' alt='' /></div>http://goomaral.blogspot.com/2007/09/test.htmlidodesigner@gmail.com (Идо)0